Welkom
Clinic/Cursus aanbod
algemeen/groepen

STAP voor STAP
individueel

Wekelijks Walken
Giant STEPS
themawandelingen

3 Landen, 3-Daagse
verLOPEN
foto's/verslagen

Referenties
Gastenboek
geef uw reactie

LINKS, rechts, links
partners

Contact/Aanmelden
voor al uw vragen

 







 
Verslag van een zonnig en onvergetelijk, Nordic Walking Weekend 17, 18 en 19 april

Verslag van een zonnig en onvergetelijk, Nordic Walking Weekend
In de Teufelsschlucht/Müllerthal op 17, 18 en 19 april 2015.

Op 17 april vertrokken de’ veer va Heele’ welgemoed op weg naar Irrel, gelegen in de Zuid Eifel.
Afgesproken was dat we daar de rest van het reisgezelschap zouden ontmoeten, wat verder bestond uit René Johnny Nordic Walker als onbetwistbare leider, Claudia zijn gemalin, Henk en Karel zijn twee rechterhanden en Marie-José, de lieftallige eega van Karel.
Nadat we onze bezittingen in het hotel Koch-Schiller hadden achtergelaten, gingen we op verkenning uit. Op de eerste campingplaats aldaar troffen we het echtpaar Planken aan met hun enigszins zieke hond Beau, die bijna roet in het eten had gegooid. Na een bezoekje aan de dierenarts durfden ze de reis met de camper toch aan. Karel had ons als eerste geschoten en we werden gastvrij onthaald met koffie, koekjes, wijn en bier.
Inmiddels arriveerden de overige reizigers. René nam meteen het voortouw en zorgde voor voldoende zitplaatsen door stoeltjes bij een tijdelijk niet bewoonde caravan weg te halen (die daarna ook weer keurig werden teruggezet).
Het campingleven heeft zeker veel te bieden en uitvoerig werden de voordelen besproken om m.n. met een camper te reizen. Henk en René die eveneens ‘camperfanaten’ zijn wisten hun mondje tussen de slokken bier door, ook te roeren. Ervaringen werden uitgewisseld; tips voor het aanleggen van een gasslang werden gedeeld, zitmatjes werden uitgeprobeerd en geprezen om warmte en waterdichtheid.
De tijd vloog om en we moesten ons haasten om op tijd voor het eten te komen.
Na een viergangen diner en nog enkel e ‘Erdinger’ , Weizen Bier en een lekkere ‘Dame Blanche’ genuttigd te hebben, zochten we onze kamers op, om de dag erna uitgerust aan de eerste tocht te kunnen beginnen.

Nadat we ons tegoed hadden gedaan aan het ontbijtbuffet en lunchpakketten meekregen , waarbij we voor Karel zelf enkele broodjes in het geniep smeerden en een yoghurtje en appel wegstopten, gingen we klokslag 09.00 uur op pad.
Al snel kwamen we in een sprookjesachtige omgeving van de Teufelsschlucht terecht. We liepen en klommen langs en tussen grote, grillige en steile rotsen,afgewisseld met bomen in het jonge groen. Duizenden bosanemonen, viooltjes, mossoorten, en wat al niet meer groeiden en bloeiden langs en op de paden. We klommen tot grote hoogte en zagen in de diepte een riviertje stromen met kleine watervalletjes. De zon zorgde voor prachtige lichtinval en kleurschakeringen. Allerlei vogelsoorten vlogen af en aan en zongen hun hoogste lied. Al onze zintuigen werden voortdurend uitgedaagd en geprikkeld. De natuur was uit zijn winterslaap ontwaakt en de kracht van het licht en het leven was overal om ons heen.
Van tijd tot tijd werd stilgestaan om alle pracht en de voelbare energie in ons op te nemen.
Onvermoeibaar liepen we door en maakten zo ongemerkt behoorlijk wat kilometers.
De ‘Felsenweiher’, zogenaamd uit de Romeinse tijd, zorgde voor de nodige ophef. Karel gaf een hele uitleg over het Romeinse badhuis en er werd met interesse geluisterd en foto’s gemaakt. Hilariteit alom toen een informatie bordje werd ontdekt met de uitleg over een visvijver die door een pastoor was aangelegd om karpers in te kweken!
Op de terugweg ontdekten we een lieflijk, romantisch ’Gasthaus’, tussen uitgestrekte weilanden. Twee kleine pony’s liepen ons al; hinnikend tegemoet (echt; dat is niet overdreven ). Onze fantasie sloeg meteen op hol. Je kon er kamers huren tegen een redelijke prijs. ’Der Wirt’ bleek een aardige man en Karel informeerde of het mogelijk was een camper neer te zetten en te barbecueën.
‘ Kein problem’ voor ‘ der Wirt’ ; dus wie weet wat de toekomst nog brengt…..
De dames hielden zich netjes aan de cappuccino terwijl Henk naast zijn Erlinger een groot stuk vla verorberde. Claudia , Lily en Tine keken verlekkerd toe en namen zich voor op de zondag ook een heerlijk stuk ‘Kuche’ te gaan eten. Na dit aangenaam verpozen vervolgden we onze weg. De benen begonnen wat zwaar aan te voelen. Onder aanvoering van onze oud-militair werden mars liederen ingezet die uit volle borst werden meegezongen, en die het lopen inderdaad vergemakkelijkten: ‘ to the left….’ .
Marie-José onthaalde ons weer allerhartelijkst bij de camper met drank en crackers met kaas.
Beau liep gelukkig al wat meer kwispelend rond. De tijd vloog om met verhalen te vertellen over de belevenissen van vandaag en lang vervlogen tijden. Net op tijd waren we terug voor het diner. We namen nog een afzakkertje en gingen door tot in de late uurtjes…; nietwaar René?

Op zondag werd een grote Flohmarkt in het dorp georganiseerd. Straten waren voor verkeer afgesloten. We moesten even wat moeite doen om met de auto tussen de kraampjes door weg te rijden.
Ook namen we afscheid van Henk die terug naar huis reed om hand en spandiensten te verrichten bij de Amstel Gold Race.
Karel en zijn vrouw reden in de tussentijd naar een andere camping in Berdorf en zouden zich rond de middag weer bij ons aansluiten
René beloofde ons wederom een mooie wandeling in Luxemburg. En inderdaad; de zandsteensculpturen waren adembenemend en soms angstaanjagend. M.n. de ‘Rittergang’ bezorgde de vrouwluuj oet Heele koude rillingen. Toen Lily in het, werkelijk pikdonker, uitriep dat er beesten boven en beneden zaten, was het hek van de dam en raakten sommigen lichtelijk in paniek. Wat was het een opluchting om het daglicht weer te zien. We keken onze ogen uit; de vele mooie begroeiingen en uitzichten zowel boven als beneden ons .
We hielden een tijdje halt bij een lieflijke ogende open plek in het bos waar een helder beekje stroomde met een klein watervalletje. Een tafel met banken stond uitnodigend klaar. Dat zou wat zijn om hier eens met zijn allen te kunnen picknicken. De camper van Karel had hier voldoende ruimte om te staan . er moest dan alleen nog iemand de picknick verzorgen. Wie o Wie?
Het eindpunt Scheidgen haalden we niet. We dronken koffie in Consdorf bij een Franstalige mevrouw , waar Huub zich goed verstaanbaar wist te maken en een heel gesprek met haar had over ‘ suikerzakjes’.
We besloten Karel en Marie-José te ‘ verrassen’ en onze lunch bij hen op de camping te nuttigen.
Beau leek weer helemaal fit te zijn. Samen maakte we nog een prachtige laatste wandeling bij de ‘Perekop’ in het Müllerthal . Ook daar leek de ‘ droomvlucht’ van de Efteling in het echt te zijn uitgetekend.
Geboeid keken we toe hoe een klein muisje stil bleef zitten en zich daarna een weg baande door de losse bladeren, en in een holletje verdween.
Op de terugweg deden we nog een paar pogingen om een stuk ’Kuche’ te bemachtigen. Het bleek ons niet te zijn gegund en staat dus op nummer 1 van ons wenslijstje bij een volgend uitstapje.
Moe maar voldaan kwamen we op de camping terug, waar we nog een afscheidstoost dronken op een in alle opzichten geslaagd weekend.

Voor degenen die geïnteresseerd zijn in onze sportieve prestaties: zaterdag 23 km gelopen ( na verschillende Erdinger werd 52 km genoemd) met een hoogteverschil van 321 meter.
Zondag hebben we met klimmen op, en wringen tussen de door rotsen, ruim 12 km gelopen.

Wij zijn dik tevreden!!!

Groetjes van jullie verslaggever ter plaatse, Tine